I've Heard the Mermaids Singing

Patricia Rozema'nın filmi Toronto'da geçiyor. Sheila McCarthy'nin oynadığı Polly geçici sekreterlik yapan, beceriksiz, kendi kendine konuşan ve gizlice fotoğraf çeken bir kadın. Bir sanat galerisinde işe giriyor ve galeriyi işleten Gabrielle'e, hem hayranlık hem de anlamadığı bir yakınlık duymaya başlıyor. Film Polly'nin kameraya konuşmasıyla ilerliyor; anlattığı şey kendi hayatının kaydı, ama araya sürekli hayal sahneleri giriyor: uçtuğu, su altında yürüdüğü, ağaç tepelerinde koştuğu siyah beyaz görüntüler. Rozema bu ikiliği bir kaçış olarak değil, bir insanın kendini nasıl gördüğüne dair bilgi olarak kullanıyor. Filmin merkezindeki soru sanat dünyasının kimin işini gerçek saydığı; Polly'nin fotoğrafları ile galerinin duvarına asılan işler arasındaki fark, yetenekten çok kimin konuşmayı bildiğiyle ilgili. Film 1987 Cannes'da Prix de la Jeunesse kazandı; Cannes'da ödül alan ilk İngilizce Kanada filmi oldu. McCarthy Genie'de En İyi Kadın Oyuncu seçildi. Kimin için: küçük ölçekli, tuhaf ve kırılgan bağımsız filmleri sevenler. Kimin için değil: olay ya da klasik bir anlatı bekleyenler.