Joy

Joy (2015) kendi icadını satmaya çalışan bir kadını anlatıyor ve gerçek bir kişiye dayanıyor. Joy Mangano tek başına iki çocuk büyütüyor, bir havayolu şirketinde çalışıyor ve evi akrabalarla dolu: annesi yatakta televizyon izliyor, babası bodrumda kalıyor, eski kocası da bodrumda. Bir gün camdan kırıkları toplarken elini kesiyor ve elle sıkılmayacak bir paspas tasarlıyor. Filmin asıl konusu icat değil, satış. Patenti, üretimi, kalıbı, borcu ve dağıtımı tek başına çözmek zorunda. Sonunda televizyon üzerinden satış yapan bir kanala gidiyor ve ürünü kendisi tanıtmayı teklif ediyor. En iyi bölüm o canlı yayın: kadın hiç kamera önüne çıkmamış ve ürünü sadece kullandığı için biliyor. Ailesi baştan sona köstek oluyor ve film buna sertçe bakıyor; kimse Joy'a inanmıyor ve hepsi ondan para bekliyor. David O. Russell'ın Jennifer Lawrence, Bradley Cooper ve Robert De Niro ile üçüncü filmi. Lawrence en iyi kadın oyuncu dalında Oscar'a aday oldu. Anlatıcı olarak büyükanne kullanılıyor ve bu tercih son bölümde tuhaflaşıyor. Film gerçek Joy Mangano'nun hayatını epey değiştiriyor ve isimlerin çoğu kurmaca. İlk yarım saat dağınık ve pembe dizi bölümleri filme yaramıyor. 124 dakika. Kimin için: gerçek hikâyeler, iş kurma, oyunculuk. Kimin için değil: ton dengesiz, aile sahneleri yorucu ve final fazla düzgün.