Last Letter

Yuri ablasının cenazesinden dönüyor. Ablasının mezuniyet buluşması için gelen davetiyeyi görüyor ve oraya gidiyor; kimseye ablasının öldüğünü söyleyemiyor. Orada eski bir tanıdıkla karşılaşıyor: Otosaka, gençliğinde ablasına âşık olan ve sonra yazar olan adam. Adam onu ablası sanıyor. Yuri düzeltmiyor. Mektuplaşmaya başlıyorlar. Yuri'nin kızı ve ablasının kızı da bu yazışmaya karışıyor ve mektuplar dört kişi arasında dolaşmaya başlıyor. Shunji Iwai yazdı ve yönetti. Iwai aynı hikâyeyi iki kez çekti: önce Çin'de, sonra Japonya'da. Bu, Japonca sürüm ve iki film aynı senaryodan çıkıyor. Anlatı iki zamanlı: bugünkü mektuplaşma ve doksanlardaki lise yılları. Geçmiş bölümlerinde genç halleri, bugünkü kızlar tarafından oynanıyor ve bu bilinçli bir tercih. Filmin konusu bir kişinin başkalarının hafızasında nasıl kaldığı; ölen kadını hiç görmüyoruz ve onu yalnızca dört kişinin anlattığı kadar tanıyoruz. Mektup biçimi anlatının merkezinde; film e-posta ve telefon çağının içinde el yazısı mektubu bilerek kullanıyor. Iwai'nin görsel dili burada da açık: yumuşak ışık, yaz manzaraları ve okul koridorları. Kimin için: Japon melodramlarını ve hafıza üzerine kurulu anlatıları sevenler. Kimin için değil: karakter sayısı fazla, iki zaman karışıyor ve duygusal ton sürekli yüksek.