Lilo ve Stiç (Lilo & Stitch)

Chris Sanders ve Dean DeBlois’in 2002 tarihli animasyonunda, Hawaii’de ablası Nani ile yaşayan Lilo’nun sahiplendiği yaramaz köpek, kaçak bir genetik deney çıkıyor. Filmin asıl basıncı uzaylı kovalamacasından değil, sosyal hizmet görevlisinin Nani’den velayeti alma ihtimalinden geliyor; bilim kurgu olay örgüsü bu velayet meselesinin arasına giren bir kesinti gibi işliyor. Elvis şarkıları da fon müziği değil: Stitch’i örnek vatandaşa dönüştürme çabası bütünüyle Lilo’nun plak koleksiyonu üzerinden kuruluyor. Üçüncü perde bugünkü haliyle tasarlanmamıştı. Özgün kurguda Stitch, Lihue Havalimanı’nda bir Boeing 747 kaçırıyor, uçak Honolulu’nun göbeğinde binaları sıyırıyordu; 11 Eylül saldırılarından sonra, film kilide çok yakınken 747 modeli Jumba’nın gemisiyle değiştirildi, kovalamaca Kauai dağlarına taşındı ve karakter animasyonunun büyük kısmı korundu. Arka planların suluboya olması da bir tercih: Disney 1941 tarihli Dumbo’dan beri bütün bir uzun metrajı suluboyayla boyamamıştı, sanat yönetmeni Ric Sluiter ekibe yedi ay atölye yaptırıp açık havada boyattı ve seksenli yaşlarındaki Maurice Noble’a danıştı; lav kayalarının dokusu onun tarif ettiği iri taneli deniz tuzuyla çıkarıldı. Kimin için: Uzaylı kovalamacasının ikinci planda kalmasını, asıl gerilimin Nani’nin velayeti kaybetme ihtimalinden gelmesini isteyen izleyici için. Kimin için değil: Doksanlı yılların keskin dijital Disney yüzeyini arayan izleyici için; burada suluboya kâğıdının dokusu neredeyse her planda görünüyor.