Lincoln

Steven Spielberg’in filmi, Onüçüncü Değişiklik’in Temsilciler Meclisi’nde oylanmasına giden haftaları anlatıyor. Tony Kushner’in ilk taslağı yaklaşık 500 sayfaydı ve Lincoln’ün son dört ayını kapsıyordu; çekilen metin tek bir oylamaya indirildi. Liam Neeson role yıllarca hazırlandıktan sonra bir masa okumasının ardından Spielberg’den kendisini değiştirmesini istedi; son kullanma tarihini geçtiğini düşündüğünü söylüyor. Filmin en çok şaşırtan tercihi ses. Daniel Day-Lewis gür bir baritonu bırakıp ince, burundan gelen bir ton kuruyor; tarihçi Harold Holzer bunu Lincoln’ü dinlemiş olanların anlattığı sese yakın buluyor. Kapanıştaki yoklamada Connecticut’ın üç temsilcisinden ikisi hayır diyor. 31 Ocak 1865 tarihli Kongre tutanağında ise eyaletin dört temsilcisi de evet oyu vermiş. Temsilci Joe Courtney bunu Spielberg’e yazılı olarak iletti; Kushner değişikliği bilerek yaptığını, oylamanın ne kadar kıl payı geçtiğini göstermek istediğini söyledi. Film iki Oscar kazandı: Day-Lewis erkek oyuncu dalında, Rick Carter ile Jim Erickson yapım tasarımı dalında. Spielberg yönetmen dalında aday gösterildi ama kazanamadı. Kimin için: Bir anayasa maddesinin oy oy toplanmasını ve adı bugün kimsenin bilmediği vekillerle yapılan pazarlığı izlemeye hazır olan için. Kimin için değil: Cephe bekleyen izleyici için; kamera neredeyse hiç kapalı odalardan çıkmıyor, savaş hep kapının dışında kalıyor.