E.T. (E.T. the Extra-Terrestrial)

Steven Spielberg’in 115 dakikalık filmi, banliyöde yaşayan Elliott’ın bahçede bulduğu uzaylıyı evine saklamasıyla başlıyor. Spielberg filmi büyük ölçüde kronolojik sırayla çekti; amacı, çocukların finaldeki vedayı gerçekten yaşamasıydı. Perdedeki karşılığı, ilk bölümlerdeki korkunun sonradan öğrenilmiş bir oyunculuk gibi durmaması ve çocukların rahatlamasının kurguyla birlikte artması. Bu, bugünün set pratiğinde bile pahalı sayılan bir tercih. E.T. tek bir kukla da değil. Carlo Rambaldi’nin yaklaşık bir buçuk milyon dolara ve üç ayda ürettiği mekanizma sahneye göre farklı kişilerce taşındı: bazı planlarda kostümün içinde kısa boylu oyuncular vardı, tuhaf yürüyüş planlarında elleri üstünde yürüyen on iki yaşındaki bir çocuk, el hareketlerinde ise bir pandomim sanatçısı kullanıldı. Yaratığın neredeyse hep oturur halde, kısa mesafelerde ya da kadraj altında gösterilmesinin nedeni bu. Film, düşmanca uzaylıları anlatan ve vazgeçilen Night Skies projesinden arta kaldı. Kaçış müziği o kadar beğenildi ki Spielberg sahneyi müziğe göre yeniden kurguladı, yani alışılmış sıra tersine çevrildi. Sürüm farkı da önemli: 2002 yirminci yıl kurgusunda ajanların silahları telsizle değiştirilmişti, Spielberg sonradan pişman oldu ve 2012 Blu-ray sürümünde yalnızca 1982 sinema kurgusu yer aldı. Kimin için değil: Yetişkin bakışıyla anlatılan bilimkurgu bekleyen izleyici için; kamera uzun süre çocuk hizasında kalır ve yetişkinlerin yüzleri bilinçli olarak saklanır.