Başımıza Gelenler (Living in Oblivion)

Küçük bütçeli bir bağımsız film çekiliyor ve hiçbir şey yolunda gitmiyor. Ses kaydında buzdolabı uğultusu var, oyuncu repliği unutuyor, kamera asistanı çerçeveye giriyor. Yönetmen sakin kalmaya çalışıyor. Sonra sahne yeniden başlıyor ve bu kez başka bir şey bozuluyor. Anlatının ilgilendiği yer film çekmek değil, bir setteki herkesin kendi filminde yaşaması. Oyuncu kendi performansını, görüntü yönetmeni ışığı, yapımcı parayı düşünüyor; kimse aynı işi yaptığını sanmıyor ve komedi bu uyumsuzluktan çıkıyor. Biçim üç bölüme ayrılmış ve her bölüm bir öncekinin ne olduğunu değiştiriyor. Rüya, prova ve gerçek çekim iç içe geçiyor; siyah beyaz ile renk arasında geçişler var ve seyirci hangi katmanda olduğunu ancak sonradan anlıyor. Yapımın kaynağı Tom DiCillo'nun kendi deneyimi. Yönetmen ilk filmini çekerken yaşadığı sorunları buraya taşıdı ve bağımsız sinemanın kendine dair klişelerini hedef aldı. Filmdeki cüce oyuncunun rüya sahnesini reddettiği bölüm, tam olarak bu klişelere yönelik bir eleştiri. Steve Buscemi yönetmeni, Catherine Keener oyuncuyu, Dermot Mulroney görüntü yönetmenini oynuyor. James Le Gros da kadroda. Kimin için: sinema hakkında filmleri ve doksanların Amerikan bağımsız sinemasını sevenler. Kimin için değil: sektörü tanımayanlar; şakaların bir kısmı set hayatını bilenlere göre yazılmış.