Aprile

Moretti'nin günlük filmi ve kendi hayatını malzeme yapmasının en açık örneği. Anlatılan süre Mart 1994 ile Ağustos 1997 arası. İki şey aynı anda oluyor: Moretti baba oluyor ve İtalya'da sol, Berlusconi'nin düşüşünden sonraki seçimi kazanıyor. Moretti seçim üzerine bir belgesel çekmek istiyor ama bir türlü başlayamıyor; çünkü aklının bir yarısı yıllardır kurduğu başka bir projede: Romalı bir pastacı hakkında bir müzikal. Filmin komedisi bu iki niyet arasındaki felçten çıkıyor. Sorumlu, yetişkin, siyasi belgesel ile çocukça, dans eden pastacı fantezisi arasında adam hiçbirini bitiremiyor. Moretti bunu kusur olarak sunmuyor, sadece kaydediyor. Oğlu Pietro'nun doğumu filmde gerçek görüntülerle yer alıyor. Kimin için: Moretti'yi bilen ve birinci tekil şahıs sinemayı sevenler. Kimin için değil: İtalyan siyasetine yabancı izleyici. Filmin yarısı dönemin gazete manşetlerine ve isimlerine dayanıyor; bağlam olmadan bazı bölümler anlamsız kalıyor.