Lucie Aubrac

İşgal altındaki Fransa'da geçen bir film. Lucie tarih öğretmeni. Kocası Raymond mühendis ve ikisi direniş içinde çalışıyor. Bir gün bir toplantı basılıyor. Raymond ve yanındakiler tutuklanıyor. Lucie harekete geçiyor. Sahte bir kimlikle savcıyla görüşüyor, kendini başka biri olarak tanıtıyor ve kocasının serbest bırakılmasını sağlıyor. Ama bir süre sonra ikinci bir baskın oluyor. Raymond bu kez Gestapo'ya düşüyor ve sorgusunu Klaus Barbie yürütüyor. Lucie hamile. Bundan sonra film bir kurtarma planı anlatısı. Yeni bir kimlik, bir yalan, bir düğün talebi ve nakil aracının yolda çevrilmesi. Lucie kendini Raymond'un hamile bırakılmış nişanlısı olarak tanıtıyor. Talebi evlenmek; adam idam edilmeden önce çocuğun babası belli olsun istiyor. Anlatının ilgilendiği yer direniş değil bir kadının ısrarı: film boyunca bütün risk Lucie'de ve anlatı hiçbir noktada onu bir yardımcı olarak göstermiyor. Yöntemi yalan. Kadın hiç silah kullanmıyor; bütün işi resmi kişileri ikna etmekle yapıyor. Ton romantik. Anlatı direnişi bir aşk hikâyesinin içinden anlatıyor ve bu, filmin en çok eleştirilen yanı. Yapımın çıkışı bir tartışmayla aynı yıla denk geldi. Aubrac çiftinin anlattıkları tarihçiler tarafından sorgulanıyordu; 1997'de bir gazetenin bürosunda sekiz tarihçiyle bir yuvarlak masa toplantısı yapıldı ve tartışma kapanmadı. Film ise tümüyle çiftin kendi anlatısına dayanıyor. Kadroda Carole Bouquet, Daniel Auteuil, Patrice Chéreau ve Jean-Roger Milo var. Yönetmen Claude Berri. Kimin için: savaş dönemi Fransa'sını ve klasik anlatılı dramaları sevenler. Kimin için değil: tarihsel kesinlik bekleyenler; film tartışmalı bir anlatıyı tek kaynaktan alıyor ve kuşkulara hiç yer vermiyor.