Manon des sources (Manon of the Spring)

Claude Berri'nin Marcel Pagnol uyarlamasının ikinci yarısı; Jean de Florette'in doğrudan devamı ve birlikte tek bir hikâye. İlk filmde Papet ile yeğeni Ugolin bir su kaynağını gizleyerek kasabaya yeni gelen kambur Jean'ın ölümüne sebep olmuştu. Bu filmde on yıl geçmiş. Jean'ın kızı Manon büyümüş, dağda keçi güdüyor ve babasına ne yapıldığını öğreniyor. Elinde bir imkân var: kasabanın bütün suyunun geçtiği kaynağın yeri. Filmin gücü intikamın nasıl işlediğinde değil, kasabanın suçu ne kadar bildiğinde. Herkes bir şey biliyordu ve kimse konuşmadı; asıl hesap orada kesiliyor. Son bölümde ortaya çıkan bilgi, ilk filmi de geriye dönük olarak değiştiriyor ve iki filmi tek bir trajediye bağlıyor. Yves Montand Papet'yi, Daniel Auteuil Ugolin'i, Emmanuelle Béart ise Manon'u oynuyor. İki film Fransa'da büyük başarı kazandı ve Fransız sinemasının seksenlerdeki en pahalı yapımlarındandı. Jean de Florette'i izlemiş olanlar için zorunlu devam. İzlememiş olan için ise doğru giriş noktası değil; film ilk filmi bilmeyi baştan sona varsayıyor.