Madagaskar (Madagascar)

Penguenler bu filme ait bir buluş değil. 1998’de rafa kaldırılmış Rockumentary adlı bir projede rock grubu olarak tasarlanmışlardı; Tom McGrath onları komando birliğine çevirirken fikrini penguenlerle özel harekât, yani sevimlilikle saldırganlığı karşı karşıya getirmek diye özetliyor. Kral Julien de metinde küçük bir yan roldü; Sacha Baron Cohen seçmelerde sekiz dakikalık bir doğaçlama yapınca senaryo genişletildi. Bu iki tercih filmin ağırlık merkezini kaydırıyor ve izleyici bunu hemen hissediyor: sonradan en çok hatırlanan iki unsur da ana dörtlünün hikâyesine ait değil. Asıl dramatik motor, yani Alex’in etobur içgüdüsünün arkadaşlığı tehdit etmesi, seksen altı dakikalık filmin ancak son üçte birinde devreye giriyor; öncesi birbirini kovalayan skeçlerden oluşuyor. Görsel tercih de bilinçli. PDI ekibi filmin Shrek ya da Sevimli Canavarlar gibi görünmeyeceğini açıkça söylemişti; arka planlar Henri Rousseau’nun hayalî ormanlarına dayanıyor, kalın koyu konturlar ve düz parlak renkler kullanılıyor. Fotogerçekçi bilgisayar animasyonundan gelen biri bunu üslup değil ucuzluk sanabilir. Kimin için: abartılı beden komedisini ve kısa süreyi seven aileler için. Kimin için değil: Alex’in arkadaşını biftek olarak görüp ona saldırdığı bölüm tanıtımların düşündürdüğünden sert; dost bir karakterin tehdide dönüşmesine hassas bir çocukla izleyecekseniz o dakikaların geleceğini bilerek girin.