Tarzan

Chris Buck ile Kevin Lima’nın yönettiği film, Edgar Rice Burroughs’un romanının üçüncü perdesini bilerek çöpe atıyor. Kitapta Tarzan İngiltere’ye gider; burada senaryo ekibi Clayton’ı rehber kılığında bir kaçak avcıya çevirip tehlikeyi ormanın içinde tutuyor, böylece hikâye bir uygarlık karşılaştırmasına değil aile tanımına kilitleniyor. Kerchak da romandaki vahşi erkek gorilden çıkarılıp sürüsünü koruyan bir lider olarak yeniden yazılmış. Tarzan’ın ağaçlar arasında ilerlediği bölümler sallanma değil kayma üzerine kurulu. Yetişkin Tarzan’ın baş animatörü Glen Keane, oğlunun kaykayından yola çıkıp karakteri bir ağaç sörfçüsü gibi tasarladı ve Son of Man bölümündeki gövde duruşları Tony Hawk görüntülerinden alındı. Kayan bu Tarzan’ı geniş orman fonlarının içine yerleştirebilmek için stüdyo, fırça darbelerini üç boyutlu uzayda saklayan Deep Canvas tekniğini geliştirdi; tekniği kuranlar 2003’te Akademi’nin teknik başarı ödülünü aldı. Kadrodaki Brian Blessed hem Clayton’ı seslendiriyor hem de meşhur Tarzan narasını atıyor. Şarkıların hiçbirini karakterler söylemiyor; Phil Collins onları dışarıdan anlatıcı olarak okuyor, yani film şarkı için durmuyor, montaj akmaya devam ediyor. Kimin için: Orman hareketinin kaykay gövdesiyle çizilmiş olmasını ve şarkının sahneyi kesmek yerine üstünden geçmesini isteyen izleyici için. Kimin için değil: Romandaki İngiltere bölümlerini ekranda görmek isteyen okur için değil.