Manon

Kurtuluş günlerinde bir direnişçi, Almanlarla ilişki kurduğu gerekçesiyle linç edilmek üzere olan köylü kızı Manon'u kurtarıyor. İkisi Paris'e kaçıyor. Robert kadını seviyor; Manon ise para olmadan yaşayamayacağını söylüyor ve kardeşinin ayarladığı işlere giriyor. Robert her seferinde onu geri alıyor ve her seferinde daha aşağı düşüyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil, savaş sonrası ahlakın tümüyle çözülmesi. Filmde kimse iyi değil: karaborsa, fuhuş, ihbar ve şantaj sıradan işler olarak gösteriliyor. Robert'ın sadakati bile bir çeşit takıntı olarak çiziliyor. Biçim gerçekçi ve acımasız. Henri-Georges Clouzot Paris'i ışıksız ve kalabalık gösteriyor; final bölümü ise tümüyle başka bir yere geçiyor: çölde, göçmen bir kafilenin içinde ilerleyen uzun bir yürüyüş. Kaynak Abbé Prévost'un on sekizinci yüzyıl romanı Manon Lescaut. Clouzot hikâyeyi kendi dönemine taşıyor ve son bölümde Filistin'e geçmeye çalışan Yahudi göçmenlerin arasına yerleştiriyor; 1949'da bu, filmi doğrudan güncel siyasetin içine sokan bir tercihti. Film Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan kazandı. Cécile Aubry Manon'u, Michel Auclair Robert'ı oynuyor. Kimin için: savaş sonrası Fransız sinemasını ve karamsar aşk anlatılarını sevenler. Kimin için değil: sempatik karakter arayanlar; filmde kimse kurtarılmıyor.