Marlene

Maximilian Schell, Marlene Dietrich üzerine bir belgesel çekmek istiyor. Ama Dietrich kamera karşısına geçmeyi kabul etmiyor. Bunun yerine kırk saatlik ses kaydı için anlaşma imzalıyor. Böylece filmin öznesi görüntüde hiç yok. Schell de bunu gizlemek yerine filme konu ediyor; filmi kurmakta çektiği zorluğu gösteriyor. Dietrich’in sesi film boyunca duyuluyor. Görüntüde ise eski film parçaları, fotoğraflar ve haber görüntüleri var. Ortaya bir kariyer özeti değil, bir portre kurma çabası çıkıyor. Doksan dört dakikalık süre bir dizi görüşmeye ayrılmış. Filmde Schell’in kendisi de var; Alman belgeseli 1984’te tamamlandı.