Mary Is Happy, Mary Is Happy.

Mary son sınıfta bir yatılı okulda okuyor. En yakın arkadaşı Suri ile birlikte mezuniyet yıllığını hazırlaması gerekiyor. Bu arada sevgilisi gidiyor, okul saçma kurallar koyuyor, bir yerden bir deve çıkıyor ve Mary sürekli bir şeyler anlatıyor. Nawapol Thamrongrattanarit yazdı ve yönetti. Filmin kaynağı olağandışı. Yönetmen Twitter'da Thai bir lise öğrencisinin ardışık 410 tweet'ini aldı ve bunları sırasını hiç değiştirmeden senaryoya çevirdi. Her tweet filmde bir sahne ya da bir ara yazı olarak karşılığını buluyor. Bu yöntem anlatıyı doğal olarak bozuyor. Sahneler birbirine bağlanmıyor, mantık atlıyor, bir bölüm gerçekçi ilerlerken sonraki bölüm tümüyle absürt oluyor. Bunun sebebi üslup arayışı değil kaynağın kendisi. Ortaya çıkan şey ergenlik hâlinin biçimsel karşılığı: dağınık, abartılı, aniden ciddi ve hemen ardından anlamsız. Yapım Tayland'da bağımsız sinemanın en çok konuşulan örneklerinden biri oldu ve uluslararası festivallerde gösterildi. Kimin için: biçimsel deney yapan filmleri ve çağdaş Tayland sinemasını izleyenler. Kimin için değil: anlatı hiçbir noktada toplanmıyor, süre uzun ve tekniğin kendisi bir süre sonra yorucu hâle gelebiliyor.