Happy Old Year

Nawapol Thamrongrattanarit'in filminde Chutimon Chuengcharoensukying'in oynadığı Jean, İsveç'te geçirdiği üç yılın ardından Tayland'a dönüyor ve ailesinin eşya dolu evini minimalist bir çalışma alanına çevirmek istiyor. Kural basit: kullanılmayan her şey atılacak. Sorun eşyaların işlevi değil, taşıdığı şey. Jean eski sevgilisi Aim'e ait nesneleri buluyor ve her biri kapanmamış bir hikâyeyi geri getiriyor. Film buradan itibaren bir düzenleme hikâyesi olmaktan çıkıp bir hesaplaşmaya dönüşüyor; Jean eşyaları sahiplerine iade etmeye karar veriyor ve bu, atmaktan çok daha zor bir iş olduğu ortaya çıkıyor. Nawapol minimalizmi bir çözüm olarak sunmuyor. Filmin sorusu şu: bir şeyi hayatından çıkarmak, onu hiç yaşamamış saymak mıdır? Jean'in kendisi de giderek daha soğuk ve daha acımasız biri hâline geliyor ve film onu haklı çıkarmıyor. Kimin için: sessiz, gözleme dayalı Tayland sinemasını ve nesnelerle bellek ilişkisini merak edenler. Kimin için değil: sempatik bir ana karakter bekleyenler; Jean bilerek sevimsiz.