Metallica: Through the Never

Bir konser filmi ile bir kurmaca aynı anda ilerliyor. Sahnede Metallica çalıyor; aynı sırada grubun ekibinde çalışan genç bir adam, yolda kalmış bir kamyondan bir çanta almak üzere şehre gönderiliyor. Şehirde sokaklar boşalmış, bir isyan sürüyor ve maskeli bir atlı ortalıkta dolaşıyor. Anlatının ilgilendiği yer hikâye değil, konserin kendisi. Kurmaca bölümler açıklanmıyor ve bir sonuca bağlanmıyor; işlevleri sahne aralarında görsel karşılık üretmek. Bu tercih filmi ikiye bölüyor ve seyircinin bir kısmı için tümüyle gereksiz kalıyor. Biçim asıl gösteriyi sahnede kuruyor. Konser gerçek seyirci önünde, Vancouver'da özel olarak tasarlanmış bir sahnede çekildi: yükselen tabutlar, devrilen Adalet heykeli, alev alan ekranlar. Üç boyutlu ve büyük perde için tasarlandı ve kamera sahnenin içinde dolaşıyor. Yapımın parasını grup kendi cebinden ödedi ve bunu açıkça söyledi; film gişede maliyetini çıkaramadı. Buna karşın konser kaydı olarak dolaşımda kaldı. Nimród Antal yönetti. Dane DeHaan kurmaca bölümdeki genci oynuyor. Kimin için: Metallica dinleyenler ve konser filmlerini sevenler. Kimin için değil: kurmaca hattın anlamlı olmasını bekleyenler; o bölüm hiçbir yere varmıyor ve film bunu açıklamaya çalışmıyor.