Mi país imaginario (My Imaginary Country)

Patricio Guzman'ın 2022 tarihli belgeseli, 2019'da Santiago sokaklarında başlayan protestoları anlatıyor. Metro zammıyla başlayan tepki kısa sürede eğitim, sağlık ve iş imkânlarına dair genel bir talebe dönüştü ve milyonlarca kişi sokağa çıktı. Belgeselin ayırt edici yanı yalnızca kadınlarla konuşması. Guzman gösterilere katılan, ilk yardım yapan, fotoğraf çeken ve örgütlenen kadınları kaydediyor; erkek sesi neredeyse hiç duyulmuyor ve bu tercih anlatının çerçevesini belirliyor. Guzman uzun yıllardır Şili'nin siyasi tarihini konu alan filmler yapıyor ve burada kendi geçmişiyle bugünü karşılaştırıyor. Dış ses kişisel ve umutlu; belgesel sürecin nasıl sonuçlanacağını bilmeden çekildi. Kimin için: Latin Amerika siyasi belgesellerini sevenler için. Kimin için değil: Tarafsız bir aktarım bekleyen izleyici için; film gösterilerin yanında durur ve bunu gizlemez.