Inferninho (My Own Private Hell)

Guto Parente ile Pedro Diógenes'in birlikte yönettiği 2018 tarihli Brezilya filmi, Inferninho adlı köhne bir barda geçiyor. Barın sahibi Deusimar buradan gitmek, uzak bir yere kaçmak istiyor. Bara gelen denizci Jarbas'a âşık olması bu isteği gerçek bir plana dönüştürüyor. Film neredeyse tamamen tek mekânda çekilmiş ve bu mekân gerçekçi değil. Dekor açıkça tiyatro dekoru; duvarlar boyalı, ışık renkli, dışarısı hiç gösterilmiyor. Bu tercih filmi bir masal alanına taşıyor ve karakterlerin hayalleriyle gerçek durumları arasındaki mesafeyi görünür kılıyor. Bar müdavimleri bir tür seçilmiş aile oluşturuyor; queer karakterler, işsizler, kaçaklar. Film onları egzotikleştirmiyor ve dayanışmayı romantize etmiyor. Kuzeydoğu Brezilya'nın Ceará bölgesinden çıkan bağımsız sinema dalgasının örneklerinden. Kimin için: Düşük bütçeli, biçimsel olarak cesur Latin Amerika sinemasını sevenler için. Kimin için değil: Gerçekçi anlatım ve mekân bekleyen izleyici için; film yapaylığı bilinçli bir araç olarak kullanır.