Gece Bekçisi (Nightwatching)

1642'de Rembrandt, Amsterdam'daki bir milis birliğinden toplu portre siparişi alıyor. Sipariş sahiplerinin beklediği şey düzenli, saygın bir tablo. Ressam ise bir cinayet olduğuna inanıyor ve resmi bir iddianameye çeviriyor: kimin nerede durduğu, kimin eline ne verildiği ve arkadaki karanlık hep bir şey söylüyor. Anlatının ilgilendiği yer sanat tarihi değil, bir resmin suçlama olarak okunabilmesi. Film Gece Devriyesi'ndeki her ayrıntıyı bir kanıt gibi ele alıyor ve tablodaki tuhaflıkları tek tek gerekçelendiriyor. Bu okuma tarihsel olarak kanıtlanmış değil; filmin kendi kurduğu bir tez. Biçim tiyatro sahnesi gibi. Mekânlar dekor olarak açık, ışık kaynakları görünür ve oyuncular kadraja tabloya girer gibi yerleşiyor. Peter Greenaway her sahneyi resim kompozisyonu olarak kuruyor. Yapımın ardından yönetmen aynı konuyu belgesel olarak da ele aldı; kurmaca filmde ileri sürdüğü iddiaları orada tek tek savunuyor. Yani iki film birbirinin tamamlayıcısı. Martin Freeman Rembrandt'ı oynuyor; Emily Holmes ve Eva Birthistle kadroda. Kimin için: Greenaway'in biçim oyunlarını ve resim üzerine kurulu filmleri sevenler. Kimin için değil: doğal anlatı arayanlar; film baştan sona yapaylığı bilerek seçiyor.