Prospero's Books

Shakespeare'in Fırtına oyunu, sürgündeki Prospero'nun bir adada kurduğu düzeni ve gemi kazasıyla oraya düşen düşmanlarını anlatır. Bu uyarlamada bütün oyunun sözü tek bir ağızdan çıkıyor: Prospero konuşuyor, diğer karakterlerin repliklerini de o söylüyor. Ancak sona doğru başkaları kendi sesiyle konuşmaya başlıyor. Anlatının ilgilendiği yer olay örgüsü değil, yazmanın kendisi. Prospero oyunu yazıyor ve gördüğümüz şey onun kafasının içi; adadaki her şey onun kitaplarından çıkıyor. Biçim aşırı yoğun: ekranda aynı anda birden çok görüntü katmanı var, kenarlarda çerçeveler açılıyor, metin ve resim üst üste biniyor. Peter Greenaway o dönemde yeni olan yüksek çözünürlüklü video düzenleme sistemini kullandı ve bu, sinemada dijital katmanlamanın erken örneklerinden biri sayıldı. Michael Nyman'ın müziği kesintisiz akıyor. John Gielgud Prospero'yu oynuyor. Oyuncu bu rolü yıllardır sinemada oynamak istiyordu ve daha önce başka yönetmenlere de teklif götürmüştü; sonunda seksenlerinde Greenaway ile yaptı. Kimin için: biçimsel deneyi ve Greenaway'in görsel yoğunluğunu sevenler. Kimin için değil: metni takip etmek isteyenler; ses tek bir ağızda toplandığı için oyunun kendisi ikinci planda kalıyor.