Noriko's Dinner Table

Japonya'da geçen ve bir aileyi izleyen bir film. Noriko taşrada yaşıyor. Babası yerel gazetenin editörü ve evde her şeyin nasıl yapılacağını o söylüyor. Kız sıkılıyor. Tokyo'ya gitmek istiyor, üniversite hayali kuruyor ve babası izin vermiyor. İnternette bir site buluyor. Kendini oraya kaydediyor ve orada başka bir isim alıyor. Bir gün evden kaçıyor. Tokyo'da bir grup var. Kumiko adında bir kadın işi yürütüyor ve iş şu: insanlar kiralanıyor. Bir müşteri bir sahne sipariş ediyor. Ölen kızının yerine bir kız istiyor, bir aile toplantısı istiyor, bir veda istiyor ve grup bunu oynuyor. Noriko bu işte iyi. Rolleri kolay taşıyor ve bir süre sonra kendi adını hatırlamıyor. Sonra kız kardeşi de kaçıyor. Bundan sonra film babanın aramasını izliyor. Adam gazetecilik yöntemleriyle iz sürüyor ve şehirde kızlarını arıyor. Anlatının ilgilendiği yer kaçış değil rol: film ailenin de bir kiralama olduğunu söylüyor; kimse evde kendisi değil ve dışarıda oynanan sahne bunun aynısı. Anlatı dört bölüme ayrılmış ve her bölüm başka bir kişinin ağzından anlatılıyor. Aynı olaylar tekrar tekrar başka anlamla dönüyor. Dış ses çok yoğun. Film neredeyse bir roman gibi ilerliyor ve bu, birçok izleyici için fazla geliyor. Yapım bir başka filme bağlı. Aynı yönetmenin toplu intihar üzerine kurduğu bir filminin arkasını ve öncesini anlatıyor. Kadroda Kazue Fukiishi, Tsugumi, Ken Mitsuishi ve Yuriko Yoshitaka var. Yönetmen ve senarist Sion Sono. Kimin için: uzun, rahatsız edici Japon filmlerini ve aile üzerine sert anlatıları sevenler. Kimin için değil: sabrı olmayanlar; film iki buçuk saati aşıyor ve dış ses bazı bölümlerde anlatının yerini alıyor.