Oslo

Norveçli bir çift bir fikir taşıyor. Terje Rød-Larsen sosyal bilimci, eşi Mona Juul dışişlerinde çalışıyor. Resmî görüşmeler yürümüyor; masada herkes kamera önünde konuşuyor ve kimse geri adım atamıyor. Onların önerisi başka: küçük bir grup, gizli bir yer ve tanık yok. Filistin tarafından iki temsilci geliyor. İsrail tarafından önce iki akademisyen. Norveç'te bir malikânede buluşuyorlar. İlk günler bağırışla geçiyor. Sonra aynı masada yemek yiyorlar. Aylar sürüyor ve iki taraf birbirini tanımaya başlıyor. Bartlett Sher yönetti. Mona'yı Ruth Wilson, Terje'yi Andrew Scott oynuyor; kadroda Salim Daw ve Waleed Zuaiter var. Yapım ABD'den ve film televizyon için çekildi. Kaynak J.T. Rogers'ın sahne oyunu; Sher aynı oyunu Broadway'de de yönetmişti. Anlatının zemini gerçek; 1993 Oslo görüşmeleri gizli yürütüldü ve sonunda bir anlaşma imzalandı. Anlatı siyasi sonucu değil, süreci konu ediyor; asıl mesele iki tarafın aynı odada kalabilmesi. Film sahne kaynağını gizlemiyor; anlatı büyük ölçüde kapalı mekânda ve konuşma üzerinden ilerliyor. Anlatı Norveçli çifti merkeze alıyor ve bu tercih eleştirildi; süreç dışarıdan bakan iki kişinin gözünden veriliyor. Filmin sonunda anlaşmanın sonrasında ne olduğu kısa bir notla veriliyor ve iyimserlik kırılıyor. Filmin sınırı biçim; anlatı tiyatro gibi, tempo düşük ve karakterler ince. Kimin için: politik dramları ve oyun uyarlamalarını sevenler. Kimin için değil: kapalı mekân, konuşma ağırlıklı ve final acı.