Party Girl

New York'ta geçen bir film. Mary yirmilerinde. Parti veriyor, geceleri dışarıda ve hiç çalışmıyor. Bir gece polis tarafından götürülüyor. İzinsiz parti. Kefaletini vaftiz annesi ödüyor. Judy bir halk kütüphanesinde çalışıyor. Mary ondan borç istiyor. Kadın para vermiyor; iş veriyor. Kütüphanede yardımcı olarak çalışacak. Bundan sonra film bir uyum anlatısı. Mary kitapları yanlış yere koyuyor, sessiz olmuyor ve müşterilere kaba davranıyor. Sonra bir şey oluyor. Sistemi öğreniyor. Dewey Onlu Sınıflama; sayılar, konular, alt başlıklar. Ve bunu seviyor. Anlatı bunu bir şaka olarak kurmuyor. Kız gerçekten iyi. Bütün dairesini sınıflandırıyor. Kıyafetlerini, plaklarını, her şeyi. Aynı sırada gece hayatı sürüyor. Kulüpler, kıyafetler, arkadaşlar ve para sorunu. Bir de Mustafa var. Sokakta yemek satıyor ve öğretmenlik okumuş; Lübnan'dan gelmiş. İkisi arasında bir ilişki kuruluyor. Anlatının ilgilendiği yer parti değil düzen: filmin fikri, hiçbir kurala uymayan bir kişinin sıkı bir sınıflandırma sisteminde huzur bulması. Bir de bir sınav var. Mary kütüphanecilik okumak istiyor. Judy buna inanmıyor. Sonda bir hata yapıyor ve kovuluyor. Anlatı bir kurtuluş sahnesi kurmuyor; sonu küçük ve gerçekçi. Yapım çok küçük bir bütçeyle çekildi ve New York'un doksanlardaki kulüp sahnesini doğrudan kaydediyor. Film Sundance'te gösterildi. Parker Posey bu rolle bağımsız sinemanın tanınan yüzü oldu. Yönetmen Daisy von Scherler Mayer; bu onun ilk uzun metrajı. Kadroda Parker Posey, Sasha von Scherler, Guillermo Díaz ve Anthony DeSando var. Kimin için: doksanlar Amerikan bağımsız sinemasını ve karakter komedilerini sevenler. Kimin için değil: olay örgüsü arayanlar; anlatı gevşek ve film tümüyle başrolün enerjisine dayanıyor.