Pastoral: To Die in the Country

Bir yönetmen kendi çocukluğu üzerine film çekiyor. Anlatı kuzey Japonya'da, bir dağ köyünde geçiyor: annesiyle yaşayan bir çocuk, komşu evdeki genç gelin, köye gelen bir sirk ve ölülerle konuşulduğuna inanılan bir dağ. Çocuk kaçmak istiyor. Sonra film kendi üzerine dönüyor: yönetmen kurgu odasında görüntüleri izliyor ve anlattığı şeyin doğru olmadığını söylüyor. Kendi geçmişine geri gidiyor ve çocukluğuna müdahale ediyor. Shūji Terayama yazdı ve yönetti. Terayama şair, oyun yazarı ve tiyatro topluluğu kurucusuydu; sinema onun çalışmalarının bir kolu ve bu film en bilinen işi. Görsel tasarım tümüyle yapay: yüzler boyalı, mekânlar renklendirilmiş, dekorlar açıkça sahne. Gerçekçilik hiçbir yerde amaçlanmıyor. Anlatının fikri hafızanın kurgulanabilir olması. Yönetmen kendi geçmişini yeniden çekiyor ve değiştiriyor; ama değiştirdiği şey hiçbir sonuç doğurmuyor. Osorezan Japonya'da ölülerin ruhlarıyla iletişim kurulduğuna inanılan gerçek bir dağ ve film bu inancı doğrudan kullanıyor. Yapım Japon deneysel sinemasının en bilinen örneklerinden ve 1974 Cannes Film Festivali'nde gösterildi. Kimin için: deneysel sinemayı ve biçimsel olarak radikal filmleri izleyenler. Kimin için değil: anlatı takip edilemiyor, imgeler yoğun ve film hiçbir açıklama yapmıyor.