Allegro non troppo

Bir yapımcı büyük bir fikir bulduğunu düşünüyor: klasik müzik parçalarına animasyon çizdirecek. Kimse ona bunun daha önce yapıldığını söylemeye cesaret edemiyor. Bir animatör bodrumdan çıkarılıyor, bir orkestra kuruluyor ve müzisyenler yaşlı kadınlardan oluşuyor. Film bu çerçeve içinde altı bölüm gösteriyor. Her bölüm bir klasik parça üzerine çizilmiş: bir faun uyanıyor, bir kedi yıkılmış bir evde dolaşıyor, bir kola şişesinden bütün canlılar evrimleşiyor. Çerçeve bölümleri siyah beyaz ve gerçek oyuncularla çekilmiş. Bruno Bozzetto yönetti. Kadroda Maurizio Nichetti ve Maurizio Micheli var. Yapım İtalya'dan. Film Disney'in Fantasia yapımına doğrudan bir cevap ve bunu açıkça hicvediyor; çerçeve bölümü bu şakayı taşıyor. Bolero üzerine çizilen bölüm filmin en çok anılan parçası; bir kola şişesinin dibindeki sıvıdan başlayan evrim tek bir kesintisiz hareketle ilerliyor. Kedi bölümü Sibelius'un bir parçası üzerine kurulu ve filmin en hüzünlü yeri. Animasyon el çizimi ve üslup bölümden bölüme değişiyor. Anlatının işlediği mesele ilerlemenin yönü; birkaç bölüm açıkça karamsar ve çocuk filmi değil. Filmin sınırı denge; çerçeve bölümlerindeki mizah animasyon bölümlerinin gücüne yetişmiyor. Kimin için: animasyon tarihini ve müzik zeminli deneysel işleri sevenler. Kimin için değil: bölümler eşit değil, çerçeve zayıf ve bazı kısımlar çocuklara uygun değil.