House

Hausu (1977) yaz tatilinde teyzesinin evine giden yedi liseli kızı anlatıyor. Ev onları tek tek yiyor. Bir piyano bir kızı parçalıyor, bir yatak yorganıyla saldırıyor, bir aynadan bir şey çıkıyor. Film bunu korku olarak değil, çocuk çiziminin canlanması gibi anlatıyor. Nobuhiko Obayashi fikirleri kızından aldı. Ergenlik öncesi yaştaki Chigumi'ye danıştı çünkü çocukların açıklanamayacak şeyler bulabildiğine inanıyordu. Kızının önerileri filme doğrudan girdi: aynadaki yansımanın izleyene saldırması, karpuzun kesik bir kafa gibi görünmesi ve evin kızları yemesi. Chigumi'nin kendi korkuları da kullanıldı; yorganların canavar gibi üstüne düşmesi ve parmağının piyano tuşlarına sıkışması. Toho senaryoyu hızla onayladı ama stüdyodaki hiçbir yönetmen filmi çekmek istemedi; kariyerlerine zarar vereceğinden korkuyorlardı. Proje iki yıl bekledi. Toho kadrosunda olmayan Obayashi kartvizit dağıtarak projeyi anlatmayı sürdürdü ve altmışlarda çektiği kısa filmler ile reklamlardan gelen tanınırlığını kullandı. Bir radyo uyarlamasının tutması üzerine stüdyo sonunda onu yönetmen olarak onayladı. Obayashi reklam tecrübesinden geliyordu ve filmi storyboard olmadan, Toho'nun en büyük platolarından birinde yaklaşık iki ayda çekti. Efektleri bilerek çocuksu ve gerçek dışı yaptı; mavi perde ile renk anahtarlama tekniklerini oyuncak gibi kullandı. Japon eleştirmenler filmi beğenmedi. Kuzey Amerika gösterimi ancak 2009 ve 2010'da yapıldı ve film oradan sonra kült oldu. 88 dakika. Kimin için: deneysel korku, görsel oyun, kült sinema. Kimin için değil: film hiçbir mantık kuralı tanımıyor ve tutarlılık aramıyor. Efektler kasıtlı olarak sahte ve bazı izleyiciler bunu amatörlük sanıyor. Karakterler tek bir özellikle tanımlanmış ve isimleri o özellik.