Phantom

Murnau'nun sessiz dönem filmlerinden biri. Lorenz kasabada belediyede çalışan sıradan bir memur. Bir gün sokakta beyaz atların çektiği bir arabaya çarpıyor. Arabadaki genç kadını bir an görüyor ve o an hayatını bitiriyor. Sonrası bir saplantı: adam kadını bulamıyor ama görüntüsünden kurtulamıyor. Şair olduğuna inanıyor, borca giriyor, kadına benzeyen başka birine yöneliyor ve yalanları büyüdükçe ailesini de içine çekiyor. Filmin adı buradan geliyor. Ortada hayalet yok; hayalet adamın kafasındaki görüntü. Murnau bunu görsel olarak da kuruyor: evlerin kahramanın üzerine yürüdüğü, sokakların eğrildiği ve mekânın kişinin ruh hâline göre şekil değiştirdiği bölümler var. Dönemin Alman sinemasının dışavurumcu diline yakın duruyor. Kaynak Gerhart Hauptmann'ın romanı. Film yazarın altmışıncı yaşına denk getirildi. Yapım uzun süre gölgede kaldı ve Murnau'nun bilinen işlerinin yanında az konuşuldu; sonradan restore edilip yeniden gösterime girdi. Sessiz sinemayı ve Alman dışavurumculuğunu sevenler için değerli bir keşif. Hızlı bir anlatı bekleyen izleyici için ise film uzun ve tempo dönemin ölçülerine göre bile ağır.