Plácido (Placido)

Noel arifesi, küçük bir İspanyol kasabası. Kasabanın hali vakti yerinde aileleri bir kampanya düzenliyor: her aile sofrasına bir yoksul oturtacak. Bir geçit töreni, bir yıldız seçimi, fotoğraflar. Placido motorlu üç tekerlekli aracıyla bu işe koşuluyor; aracın taksiti bugün ödenecek, ödenmezse araç elinden gidecek. Bütün gün taksiti yatıracak yeri arıyor ve aynı anda geçit törenini çekiyor. Yoksullar sofralara dağıtılıyor. Bir masada iş kötüye gidiyor. Luis Garcia Berlanga yönetti. Senaryoyu Rafael Azcona ile yazdı; ikisinin işbirliği burada başladı ve Berlanga'nın kariyerinin sonuna kadar sürdü. Placido'yu Casto Sendra Cassen oynuyor. Film en iyi yabancı film dalında Oscar'a aday gösterildi. Kampanyanın adı sofraya bir yoksul oturtmak; film hayırseverliğin gösteri tarafını doğrudan alay konusu yapıyor. Anlatı Franco döneminde çekildi ve sansürle uğraştı; eleştiri farsın gürültüsünün içine yerleştirilerek geçirildi. Sahneler kalabalık ve diyaloglar üst üste biniyor; kimse cümlesini bitiremiyor. Anlatının ele aldığı mesele hayırseverliğin kime yaradığı; yoksullar ağırlanıyor ama kimse onlara ne istediklerini sormuyor. Film tek gün içinde geçiyor ve tempo hiç düşmüyor. Anlatı kimseyi kurtarmıyor; Placido'nun meselesi de gün sonunda çözülmüyor. Filmin sınırı yoğunluk; ses kalabalık, karakter çok ve altyazıyla izlemek yorucu. Kimin için: İspanyol sinemasını ve kara mizahı sevenler. Kimin için değil: gürültülü, kalabalık ve final soğuk.