Popi

New York'ta geçen bir film. Abraham Rodriguez Porto Rikolu. Doğu Harlem'de yaşıyor ve iki oğlu var. Karısı ölmüş. Adam üç işte birden çalışıyor. Gündüz temizlik, akşam garsonluk, gece başka bir iş. Yine de para yetmiyor. Mahalle kötü. Uyuşturucu, kavga ve okulda hiçbir şey öğretilmiyor. Çocuklar için bir gelecek göremiyor. Bir gün bir haber okuyor. Küba'dan kaçan çocuklar Florida'ya varmış ve Amerika onları kucaklamış; kameralar, evlat edinme teklifleri ve burs. Bir fikir geliyor. Bundan sonra film bir plan anlatısı. Adam çocuklarına İspanyolca çalıştırıyor. Onlara bir hikâye öğretiyor. Kübalı olacaklar, aileleri ölmüş olacak ve denizde bulunacaklar. Para biriktiriyor. Bir tekne alıyor. Florida'ya gidiyorlar. Adam onları açıkta bırakıyor. Plan şu: Sahil Güvenlik onları bulacak ve haber olacaklar. Bundan sonra anlatı denizde geçiyor. İki çocuk günlerce bekliyor. Su bitiyor. Motor bozuluyor. Anlatının ilgilendiği yer göç değil çaresizlik: filmin fikri, babanın çocuklarını sevmesi ve tam da bu yüzden onları terk etmeyi tek çıkış olarak görmesi. Anlatı bunu bir komedi tonunda kuruyor ve bu, en tartışmalı yanı. Çocuklar bulunuyor. Haber oluyorlar. Sonra bir sorun çıkıyor. Çocuklar babalarını istiyor. Sonu tümüyle açık bırakılmıyor ama çözüm de verilmiyor. Alan Arkin rolüyle en iyi erkek oyuncu dalında Oscar adayı oldu. Oyuncu Porto Rikolu değil ve bu, dönemde de sonradan da eleştirildi. Çekimler Doğu Harlem'de gerçek sokaklarda yapıldı. Yönetmen Arthur Hiller. Kadroda Alan Arkin, Rita Moreno, Miguel Alejandro ve Rubén Figueroa var. Kimin için: altmışlar sonu Amerikan sinemasını ve toplumsal komedileri sevenler. Kimin için değil: ton tutarlılığı arayanlar; anlatı çok ağır bir konuyu hafif bir dille anlatıyor ve bu geçiş herkeste tutmuyor.