Cani arrabbiati (Rabid Dogs)

İtalya'da bir arabanın içinde geçen bir film. Bir soygun yapılıyor. Kaçış sırasında işler bozuluyor ve ekipten biri ölüyor. Üç adam kalıyor. Ellerinde para var ve araba yok. Sokakta bir kadını rehin alıyorlar. Sonra bir arabayı durduruyorlar. Arabada bir adam var. Yanında hasta bir çocuk; hastaneye götürüyor. Beş kişi aynı arabaya biniyor. Bundan sonra film neredeyse tümüyle o arabada geçiyor. Ön koltuk, arka koltuk, sıcak ve terleme. Dışarısı normal. Yol kenarında benzinci var, tarlada insanlar çalışıyor ve kimse bir şey fark etmiyor. Üç adam farklı. Biri planlı ve sakin; biri şiddet düşkünü; biri aptal ve sinirli. Kadın hedef haline geliyor. Anlatı bu bölümü uzun tutuyor ve hiç yumuşatmıyor. Sürücü hiç konuşmuyor. Adam sakin, işbirlikçi ve talimatları harfiyen uyguluyor. Anlatının ilgilendiği yer soygun değil sabır: filmin bütün gerilimi kapalı alandan ve kimsenin dışarı çıkamamasından geliyor. Sonda bir bilgi geliyor ve bütün yolculuğun anlamı değişiyor. O son anlatının tek dönüşü ve baştan sona hazırlanmış. Yapım 1974'te çekildi. Çekim biter bitmez yapımcı iflas etti, negatif mahkeme kararıyla el konuldu ve film ortadan kayboldu. Yirmi yıl sonra materyal bulundu ve montajlanıp yayımlandı. Bu yüzden filmin farklı montajları dolaşımda. Mario Bava filmi tamamlanmış halde hiç göremedi. Bütçe çok küçük ve mekân neredeyse tek. Kadroda Riccardo Cucciolla, Don Backy, Lea Lander ve Maurice Poli var. Kimin için: yetmişler İtalyan gerilim sinemasını ve kapalı mekân filmlerini sevenler. Kimin için değil: rahatsız olmak istemeyenler; anlatı seyirciyi bilerek sıkıştırıyor ve şiddet uzun sürüyor.