Arrebato (Rapture)

José korku filmleri çeken bir yönetmen. Kendi filminden memnun değil ve kurgu odasında tıkanmış durumda. Eve dönüyor; eski sevgilisi orada. Aynı gün posta geliyor: içinde bir ses kaydı, bir film makarası ve bir anahtar var. Gönderen Pedro; yıllar önce tanıştığı, sürekli süper sekiz kamerayla çekim yapan bir adam. Kayıtta Pedro bir şey anlatıyor: kamerasını kurup uykuya daldığında filmde kareler eksiliyor ve bu onu bırakmıyor. Iván Zulueta yazdı ve yönetti. Kadroda Eusebio Poncela ve Cecilia Roth var. Film İspanya'da kült sayılıyor ve yönetmenin tek uzun metrajlarından biri; Zulueta afiş tasarımcısı olarak çalıştı ve sinemadan büyük ölçüde çekildi. Anlatının konusu bağımlılık. Uyuşturucu ile film çekmek arasında doğrudan bir bağ kuruluyor ve ikisi de aynı biçimde tanımlanıyor: bırakılamayan, insanı içine çeken bir şey. Yapım Franco sonrası dönemin kültürel açılışına ait ve o yılların Madrid çevresini taşıyor. Görsel üslup dağınık ve kasıtlı: süper sekiz görüntüler, ani geçişler ve rüya bölümleri. Film gösterime girdiğinde neredeyse hiç izlenmedi; sonradan gece gösterimleriyle bilinir hale geldi ve restore edildi. Kimin için: İspanyol kült sinemasını ve deneysel korku filmlerini sevenler. Kimin için değil: anlatı belirsiz, tempo düzensiz ve uyuşturucu sahneleri rahatsız edici.