Çelik Yumruklar (Real Steel)

Shawn Levy’nin filmi Richard Matheson’ın 1956 tarihli Steel adlı öyküsünden geliyor; aynı metin 1963’te Lee Marvin’li bir Alacakaranlık Kuşağı bölümüne de dönüştürülmüştü. Öykünün can alıcı anı, bozulan makinenin yerine boksörün kendisinin ringe çıkmasıydı. Yapımcılar beş yıl boyunca her yeni taslakta bu anın karşılığını aradıklarını anlatıyor; robotlar iki metreyi aştığı için insanın içine girmesi mümkün değildi. Bulunan çözüm gölge kontrolü oldu: Charlie kendi yumruklarını atıyor, makine onu taklit ediyor. Bu bilgi izleme biçimini değiştiriyor, çünkü filmin bütün mühendisliği tek bir plana, oyuncunun kadrajın ortasına geri döndüğü ana varmak için kurulmuş. Maçların sonucu ilk gongdan belli; gerilim kimin kazandığında değil, babanın oğluna ne zaman baktığında. Projeyi 2009 sonunda Steven Spielberg’in stüdyosu onayladı ve bütçe yüz on milyon dolar oldu. Legacy Effects yirmi altı buçuk adet gerçek boyutlu robot üretti, dolayısıyla Dakota Goyo çoğu sahnede havayla değil somut bir nesneyle oynuyor ve o bölümler sayısal dövüşlerden daha sıcak duruyor. Robot hareketleri ise oyuncuları ve dijital gövdeleri aynı anda görüntüleyen bir kamera düzeniyle üretildi. Sugar Ray Leonard hem danışman oldu hem Hugh Jackman’ı çalıştırdı. Çekimler Michigan’da, Detroit’teki Renaissance Center ve Highland Park Ford fabrikasında yapıldı. Film görsel efekt dalında Oscar adayı oldu.