Arka Pencere (Rear Window)

Alfred Hitchcock’un 1954 tarihli filmi, bacağı alçıda olduğu için dairesinden çıkamayan fotoğrafçı Jeff’in avlunun karşısındaki komşularını izlemesiyle açılıyor. Cinayet şüphesi geç geliyor. Filmin ilk bölümü her pencerenin sıradan rutinini öğretmekle geçiyor, sonraki sapmanın fark edilmesi de buna bağlı. Kamera çoğunlukla Jeff’in görüş alanında duruyor, sonra bu kuralı bilerek çiğniyor: Jeff uyuklarken Thorwald’ın bir kadınla apartmandan çıktığını yalnız izleyici görüyor ve o andan itibaren elinizde kahramanın sahip olmadığı bir bilgi kalıyor. Avlu, Paramount’un 18 numaralı stüdyosunda kurulan bir dekordu; otuz bir daireden oluşuyordu ve zemini sahne tabanının altına kazılmıştı. Hitchcock çekim boyunca Jeff’in dairesinde durdu, karşıdaki oyunculara telsizle seslendi, onlar da kulaklarına gizlenmiş alıcılarla yönerge aldı. Müzik neredeyse tümüyle perdenin içinden geliyor: radyolardan ve besteci komşunun piyanosundan. Senaryo Cornell Woolrich’in 1942 tarihli öyküsü It Had to Be Murder’dan uyarlandı, ama Lisa da hemşire Stella da öyküde yok; ikisini senarist John Michael Hayes yazdı ve filmin yarısı bu yüzden cinayet gözlemleri arasında yürüyen bir evlilik tartışmasına dönüşüyor. Kimin için: Cinayet şüphesi doğana kadar geçen uzun komşu gözlemini filmin asıl malzemesi sayan izleyici için. Kimin için değil: Gerilimi müziğin yönetmesini bekleyen izleyici için; buradaki her sesin avluda görünür bir kaynağı var.