Road House

Jean Negulesco'nun kara filmi, şehir dışındaki bir yol kenarı eğlence mekânında geçiyor. Ida Lupino, mekânın sahibi tarafından işe alınan şarkıcıyı oynuyor. Cornel Wilde işletmeyi fiilen çeviren adam, Richard Widmark ise sahibin ta kendisi ve kıskançlığı filmi patlatan fitil. Lupino şarkıları kendi söylüyor, sesi eğitimli değil ama tam bu yüzden mekâna ait duruyor, ve burada ilk kez duyulan Again zamanla bir standarda dönüştü. Widmark, Kiss of Death'ten sonraki bu erken rolde gülüşünü yine tehdit olarak kullanıyor. Son perde ormanda geçiyor ve türün alışılmış şehir dekorunu tümüyle terk ediyor. Kimin için: kara filmin cinayet bulmacasına değil kıskançlığa ve mekâna dayanan koluna meraklılar. Kimin için değil: hızlı olay örgüsü isteyenler, çünkü film uzun süre dört kişinin arasındaki gerilimle yetiniyor.