Romería

Marina on sekiz yaşında. Anne babasını altı yaşındayken kaybetti; ikisi de uyuşturucu ve AIDS yüzünden öldü. Bir burs başvurusu için imza gerekiyor ve imzayı atacak kişiler, hiç tanımadığı baba tarafındaki dedesi ve babaannesi. Marina Galiçya'ya, Vigo'ya gidiyor. Anlatının ilgilendiği yer aile bulmak değil, ailenin ne hatırlamayı seçtiği. Marina'nın babası bu evde bir utanç olarak anılıyor ve kimse doğrudan konuşmuyor; kız her akrabadan başka bir versiyon duyuyor ve hiçbiri diğeriyle uyuşmuyor. Biçim sıcak ve yaz kokulu: deniz, tekne, kalabalık aile yemekleri. Anlatı zaman zaman Marina'nın hayal ettiği geçmişe geçiyor ve o bölümlerde film doku değiştiriyor. Yapım 2004 yazında geçiyor ve Carla Simón'un kendi hayatına dayanıyor; yönetmenin anne babası da aynı sebeplerle ölmüştü. Bu film, Simón'un aile üzerine kurduğu üçlemenin son halkası; öncesinde Estiu 1993 ve Berlin'de Altın Ayı kazanan Alcarràs vardı. Romería 2025 Cannes'ında ana yarışmada gösterildi. Llúcia Garcia Marina'yı oynuyor. Kimin için: sakin, otobiyografik İspanyol sinemasını sevenler. Kimin için değil: net bir olay örgüsü bekleyenler; film bölümler hâlinde ilerliyor ve pek çok soruyu cevapsız bırakıyor.