'93 Yazı (Summer 1993)

Altı yaşındaki Frida, anne ve babasını kaybettikten sonra Barselona'dan taşrada yaşayan amcasının ailesine gönderiliyor. Kimse ona ne olduğunu doğru düzgün anlatmıyor; büyükler odadan çıkınca konuşuyor. Frida yeni evde küçük kuzeni Anna ile birlikte kalıyor ve zamanla ona zarar vermeye başlıyor. Anlatının ilgilendiği yer yas değil, altı yaşındaki birinin yası nasıl davranışa çevirdiği. Frida ağlamıyor; sınırları yokluyor, dikkat çekmeye çalışıyor ve kabul edilip edilmediğini test ediyor. Film bu davranışı açıklamıyor, sadece gösteriyor. Biçim çocuk seviyesinde. Kamera Frida'nın boyunda duruyor ve yetişkinlerin konuşmaları çoğu zaman kadrajın dışında kalıyor; seyirci de tıpkı çocuk gibi eksik duyuyor. Yapım Carla Simón'un kendi hayatı. Yönetmenin anne ve babası seksenlerin sonunda AIDS nedeniyle öldü ve o da benzer biçimde akrabalarının yanına gönderildi; filmdeki gizlilik ve utanç bu yüzden dönemin gerçek tutumuna dayanıyor. Bu, Simón'un ilk uzun metrajı ve Berlin Film Festivali'nde en iyi ilk film ödülünü kazandı. İspanya'nın o yılki Oscar adayı olarak gönderildi. Laia Artigas Frida'yı, Bruna Cusí ve David Verdaguer yeni ailesini oynuyor. Kimin için: çocuk bakış açısıyla anlatılan sakin dramları sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film gündelik ayrıntıdan başka bir şey vermiyor.