Salt for Svanetia

Kafkasya'nın yükseklerinde, yollara kapalı Svaneti bölgesinde yaşayan bir topluluk. Film onların hayatını gösteriyor: kar, taş kuleler, hayvanlar ve her şeyin merkezinde bir eksiklik. Tuz yok. İnsanlar ve hayvanlar tuzu bulabilmek için ter içeren her şeye saldıracak kadar aç. Anlatının ilgilendiği yer folklorik güzellik değil, yokluk: film bir bölgeyi tanıtmıyor, tek bir maddenin eksikliğinin bütün bir yaşama nasıl biçim verdiğini gösteriyor. Biçim sessiz sinemanın en agresif ucunda. Mikhail Kalatozov kamerayı yere yatırıyor, dik açılardan çekiyor, yüzleri deforme edecek kadar yaklaşıyor. Bu, sonradan Turnalar Uçarken ve Ben Küba'yı çekecek yönetmenin erken dönemi ve o filmlerdeki hareketli kamera düşkünlüğünün kaynağı burada görülüyor. Belgesel olarak sunulsa da sahnelerin bir kısmı düzenlenmiş durumda; film sonunda Sovyet yol yapımını çözüm olarak gösteren bir propaganda kapanışına bağlanıyor ve bu bölüm, geri kalanının sertliğinin yanında yapıştırılmış duruyor. Kimin için: sessiz belgesel sinemasını ve Sovyet kurgu geleneğini merak edenler. Kimin için değil: hayvanlara yönelik şiddeti izleyemeyecek olanlar; film ölüm ve kesim sahnelerini hiç sansürlemiyor.