Samsara

Ron Fricke'nin Baraka'dan yaklaşık yirmi yıl sonra çektiği ikinci sözsüz belgesel. Yöntem aynı: anlatıcı yok, diyalog yok, olay örgüsü yok. Görüntüler yirmi beşin üzerinde ülkeden derlendi ve çekim süreci yıllara yayıldı. Konu başlıkta duruyor: doğum, ölüm ve yeniden doğuş döngüsü. Film bu fikri açıklamıyor, sıralama üzerinden kuruyor. Bir tapınakta kum mandala yapımıyla başlayan bölüm, sonunda o mandalanın dağıtılmasıyla kapanıyor. Görüntülerin arasında endüstriyel üretim bölümleri özellikle sert: tavuk çiftlikleri, mezbaha hatları, elektronik montaj bantları ve çöp toplama alanları arka arkaya geliyor ve film hiçbir yorum eklemiyor. Teknik taraf yine önemli. Samsara 70 milimetre film üzerine çekildi ve dijital ortama yüksek çözünürlükte aktarıldı; görüntünün ayrıntı düzeyi filmin kendi konusu hâline geliyor. Görsel sinemayı ve sözsüz anlatımı sevenler için Baraka'nın doğal devamı. Yönlendirme bekleyen izleyici için ise film hiçbir açıklama yapmıyor; anlamı kurma işi tamamen izleyicide.