Güneşsiz (Sans Soleil)

Bir kadın sesi, dünyayı dolaşan bir kameramandan gelen mektupları okuyor. Adam Japonya'da, Gine-Bissau'da, İzlanda'da ve San Francisco'da çekim yapmış. Görüntüler arasında bağ yok; mektuplar bağı kuruyor ve çoğu zaman görüntünün anlattığından başka bir şey söylüyor. Anlatının ilgilendiği yer seyahat değil, hatırlamanın kendisi. Film unutmayı bir kusur değil, hafızanın çalışma biçimi olarak ele alıyor; Japonya'da unutulan nesneler için yapılan törenler ve San Francisco'da bir filmin çekildiği yerleri tek tek gezme bölümü aynı fikri iki yönden kuruyor. Biçim denemeye yakın. Chris Marker anlatıyı reddediyor; sahneler tema üzerinden bağlanıyor ve bazı bölümler bilgisayarla işlenmiş görüntülere dönüşüyor. Kedi tapınağı, tren yolcuları, kandırılmış emu ve Gine-Bissau'da bağımsızlık sonrası çekilen görüntüler yan yana duruyor. Yapımın Vertigo bölümü ayrıca anılır: kameraman Hitchcock'un filminde geçen bütün mekânları bulup çekiyor ve filmin zaman üzerine kurduğu fikri kendi meselesine bağlıyor. Marker filmde hiç görünmüyor ve mektupları yazan kişi kurmaca. Kimin için: deneme sinemasını ve hafıza üzerine kurulu filmleri sevenler. Kimin için değil: yapı arayanlar; film bilerek dağınık ve tek bir izlemede toparlanmıyor.