Shirin

Bir salonda yüz on dört İranlı kadın oyuncu ve bir Fransız oyuncu oturuyor. Perdede on ikinci yüzyıldan kalma Hüsrev ile Şirin hikâyesinin sahne uyarlaması oynuyor. Kamera bir kez bile perdeye dönmüyor; doksan iki dakika boyunca yalnızca izleyen yüzleri görüyoruz. Hikâyeyi sesten takip ediyoruz, yaşananları ise kadınların yüz ifadelerinden. Filmin asıl hilesi şu: kadınlar aslında hiçbir şey izlemiyordu. Abbas Kiarostami onları tek tek kendi evinin salonunda çekti ve kameranın üstüne yapıştırdığı noktalara bakmalarını istedi. Hangi hikâyenin anlatılacağına ise çekimler bittikten sonra karar verdi. Juliette Binoche o sırada İran'da misafirdi ve tesadüfen filme katıldı. Ortaya çıkan şey bir uyarlama değil, seyircinin kendisi üzerine bir deney.