La corta notte delle bambole di vetro (Short Night of Glass Dolls)

Prag'da bir parkta bir ceset bulunuyor. Morga götürülüyor. Adam ölü değil. Hareket edemiyor, konuşamıyor, gözünü açamıyor, ama duyuyor ve düşünüyor. Gregory Moore bir Amerikalı gazeteci ve kendi otopsisinin hazırlığını dinliyor. Anlatı geriye dönüyor: kız arkadaşı Mira bir gece ortadan kayboldu. Gregory aramaya başladı. Kimse yardım etmedi, kayıt bulunmadı ve tanıklar konuşmadı. Ne kadar yaklaştıysa etrafındaki insanlar o kadar tuhaflaştı. Şimdi masada yatıyor ve zamanı azalıyor. Aldo Lado yönetti; bu onun ilk uzun metrajı. Gregory'yi Jean Sorel oynuyor; kadroda Ingrid Thulin, Mario Adorf ve Barbara Bach var. Yapım İtalya'dan ve müzik Ennio Morricone'nin. Anlatının biçimi hareketsiz bir bedenin içinden; ses ile görüntü arasındaki ayrım filmin ana aracı. Çekimler Prag'da yapıldı ve şehir anlatının içinde kapalı bir yer olarak çalışıyor. Film giallo türünde sayılıyor ama bilinen giallo öğelerinin çoğunu kullanmıyor; cinayet sahnesi ve katil arayışı merkezde değil. Anlatının ele aldığı mesele iktidar; kaybolan kişiler bir kişinin işi değil ve arkasında bir düzen var. Anlatı politik okumaya açık ve dönemin İtalyan sinemasındaki başka örneklerle aynı hattı izliyor. Filmin sonu türün alışılmış kapanışını vermiyor. Filmin sınırı tempo; anlatı yavaş, orta bölüm sarkıyor ve gizem geç açılıyor. Kimin için: giallo, yetmişler İtalyan sineması ve karamsar gerilim sevenler. Kimin için değil: yavaş, soğuk ve final umutsuz.