Smile

Kaliforniya'da küçük bir kasabada eyalet güzellik yarışmasının elemeleri yapılıyor. Otuz üç genç kız bir hafta boyunca provalara giriyor, yetenek gösterisi hazırlıyor ve gülümsemeyi öğreniyor. Yarışmayı düzenleyenler kasabanın iş adamları; jüri başkanı bir karavan satıcısı ve olayı hayatının en önemli işi olarak görüyor. Anlatının ilgilendiği yer güzellik değil, kasabanın kendini bu yarışma üzerinden ciddiye alması. Filmin asıl konusu kızlar değil, onları izleyen yetişkinler: gençlere gösterdikleri ilginin altında kendi hayatlarındaki boşluk var ve film bunu acımasızca gösteriyor. Biçim belgesele yakın. Michael Ritchie sahneleri kalabalık ve kesintisiz tutuyor; konuşmalar üst üste biniyor ve kamera provaların içinde dolaşıyor. Kadronun büyük bölümü profesyonel oyuncu değil ve yarışmacıların çoğu gerçekten o bölgeden seçildi. Yapım gösterime girdiğinde ilgi görmedi ve ticari olarak başarısız oldu; yıllar içinde Amerikan hiciv sinemasının en sert örneklerinden biri sayılır hâle geldi. Filmin yarışma sonrası bölümündeki karamsarlık dönemin komedilerinden belirgin biçimde ayrılıyor. Bruce Dern jüri başkanını, Barbara Feldon organizatörü oynuyor. Kimin için: yetmişlerin Amerikan hicvini ve topluluk portrelerini sevenler. Kimin için değil: sempatik karakter arayanlar; film neredeyse herkesle dalga geçiyor.