Suzaku

Naomi Kawase'in ilk uzun metrajı Nara'daki dağ köylerinde geçiyor. Köyü bölgeye bağlayacak bir tren hattı yıllardır konuşuluyor; tünel kazılıyor, sonra proje iptal ediliyor ve kasabanın geleceği o anda kapanıyor. Film Tahara ailesini bu kapanışın içinde izliyor. Kawase belgeselden geliyor ve bu her karede belli: uzun planlar, doğal ışık, neredeyse hiç açıklama yok. Aile üyelerinin arasındaki gerilim söylenmiyor, sadece bakışlarla ve sessizliklerle taşınıyor. Filmin en bilinen bölümü, babanın çektiği sekiz milimetre görüntülerin izlendiği sahne; kamera hiçbir yorum yapmadan köylülerin yüzlerini kaydediyor. Kawase bu filmle 1997 Cannes'da Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde gösterildi ve Altın Kamera'yı kazandı; ödülü alan en genç yönetmen oldu. Kimin için: yavaş Japon sinemasını, kırsal anlatıları ve gözleme dayalı biçimi sevenler. Kimin için değil: olay ya da açıklama bekleyenler; film neredeyse tümüyle atmosferden ibaret.