Suzanne

Nicolas kamyon şoförü ve iki kızını tek başına büyüttü. Suzanne ve Maria birbirine çok bağlı. Suzanne genç yaşta hamile kalıyor ve çocuğunu doğuruyor; oğlunu babası ve kardeşi ile birlikte büyütüyor. Sonra bir adamla tanışıyor. Julien küçük suçlarla uğraşan biri ve Suzanne onunla gidiyor. Oğlunu bırakıyor. Yıllar geçiyor; hapis, kaçış, dönüş ve yeniden kayboluş. Aile onu her seferinde bekliyor. Film uzun aralıklarla ilerliyor ve aradaki yılları anlatmıyor; iki sahne arasında bazen beş yıl geçiyor. Katell Quillévéré yönetti ve senaryoyu birlikte yazdı. Suzanne'ı Sara Forestier, babasını François Damiens, kardeşini Adèle Haenel oynuyor. Yapım Fransa'dan. Anlatının biçimi elips; film kararların kendisini değil sonuçlarını gösteriyor ve gerekçe vermiyor. Adèle Haenel bu rolle César'da yardımcı kadın oyuncu ödülünü kazandı. Filmin ele aldığı mesele bir kişiyi sevmenin bedeli; anlatı bunu Suzanne üzerinden değil ailesi üzerinden kuruyor. Baba karakteri anlatının ağırlık merkezi ve François Damiens rolü neredeyse sözsüz oynuyor. Anlatı Suzanne'ı yargılamıyor ve kararlarını açıklamıyor; bu bilinçli bir boşluk. Filmin sınırı biçim; atlamalar sert ve bazı dönüm noktaları hazırlıksız geliyor. Kimin için: Fransız aile dramalarını ve elipsli anlatıları sevenler. Kimin için değil: karakter gerekçeleri verilmiyor, ton ağır ve final acı.