Tango

Carlos Saura'nın 1998 yapımı filmi, tango üzerine bir gösteri hazırlayan bir yönetmenin, yapımcının sevgilisi olan genç dansçıyla ilişkisini anlatıyor. Ama anlatı bir bahane; film esas olarak dansın ve ışığın filme nasıl aktarılacağı üzerine bir deneme. Vittorio Storaro'nun görüntü yönetimi filmin merkezinde: renkli ışıklar, aynalar, arkadan aydınlatılmış paravanlar ve gerçek mekân ile sahne arasındaki sınırın sürekli bulanıklaşması. Arjantin diktatörlüğü döneminin kayıpları bir dans bölümüne dönüştürülüyor ve bu bölüm filmin en tartışmalı yeri; kimileri için güçlü, kimileri için estetize edici. Anlatı zayıf ve karakterler ince. Kimin için: Dans filmlerini ve görsel deneyleri seven izleyici. Kimin için değil: Güçlü hikâye bekleyenler; siyasi şiddetin estetize edilmesini rahatsız edici bulacak olanlar.