Merci Patron ! (Thanks Boss!)

Kuzey Fransa'da bir aile borç içinde. Klur ailesinin ikisi de aynı fabrikada çalışıyordu; fabrika kapandı ve üretim Polonya'ya taşındı. İşten çıkarıldılar ve ev satılmak üzere. Fabrikanın bağlı olduğu şirket büyük bir lüks markalar grubu ve sahibi Fransa'nın en zengin isimlerinden. Bir gazeteci aileye gidiyor. Bir plan kuruyorlar: gruba ulaşacaklar ve hisse alarak genel kurula girecekler. Sonra bir mektup yazıyorlar ve şirketin bunu duymasını sağlıyorlar. François Ruffin yönetti ve filmde kendisi yer alıyor. Belgesel 2016 tarihli. Ruffin gazeteci olarak çalışıyordu ve film onun ilk yönetmenlik işi; sonraki yıllarda siyasete girdi. Belgeselin yöntemi gizli çekim ve doğrudan müdahale; ekip olayları kaydetmiyor, olayları yaratıyor. Filmin ortaya çıkardığı sonuç somut; şirket aileyle görüşüyor ve bir anlaşma yapılıyor. Anlatının tonu komedi; belgesel ciddi bir konuyu bilerek gülünç bir plan üzerinden yürütüyor. Film Fransa'da beklenmedik bir izleyici buldu ve o dönemki toplumsal hareketlerle birlikte anıldı. Yapım Fransa'da en iyi belgesel dalında César kazandı. Kimin için: aktivist belgeselleri ve siyasi mizahı sevenler. Kimin için değil: yöntem tartışmalı, anlatı taraflı ve teknik kalite düşük.