400 Darbe (The 400 Blows)

François Truffaut bu filme kadar eleştirmendi ve Fransız sinemasına o kadar sert vuruyordu ki 1958 Cannes’ına çağrılmayan tek Fransız eleştirmen oldu. Ertesi yıl festival onun ilk filmiyle açıldı, yönetmen ödülü ona verildi ve aynı festivalde OCIC ödülünü de aldı; Altın Palmiye Black Orpheus’a gitti. 32. Akademi Ödülleri’nde Marcel Moussy ile birlikte doğrudan perde için yazılmış öykü ve senaryo dalında aday gösterildi, ödülü Pillow Talk kazandı. Herkesin hatırladığı bölüm aslında oyunculuk değil. Antoine’ı sorgulayan psikolog hiç görüntüye girmiyor, Jean-Pierre Léaud söylediklerinin çoğunu doğaçladı ve bütün konuşma, cevapların arasına bindirmelerle bağlandığı tek bir çekim olarak kuruldu. Léaud rolü, 60’ı aşkın çocuğun girdiği seçmeden çıktı ve aynı karakteri sonraki 4 filmde daha oynadı. Truffaut filmi, kendisini bu işin içine çeken eleştirmen André Bazin’e adadı; Bazin çekimler başlarken öldü. Bir sahnesi doğrudan Jean Vigo’nun Zéro de conduite’inden alınmış. İngilizce ad ise düz bir yanlış çeviri: Fransızca deyim dayakla değil, delilik yapmakla ilgili. Kimin için: Islahevi bölümlerinin Honfleur’de, kapanış sahilinin Villers-sur-Mer’de, gerisinin gerçek Paris sokaklarında çekilmiş olmasını önemseyen izleyici için. Kimin için değil: Donan son karenin bir şeyi bağlamasını bekleyen izleyici için; kare orada durur ve hiçbir açıklama yapmaz.