The Barkley Marathons: The Race That Eats Its Young

Tennessee'de bir parkta her yıl bir koşu düzenleniyor. Kuralları alışılmadık: kayıt için başvuru yöntemi gizli, katılım ücreti bir dolar ve birkaç tuhaf eşya, parkur işaretli değil, harita ve pusula zorunlu, telefon yasak. Koşucular parkurda saklanmış kitapları bulup kendi numaralarına denk gelen sayfayı koparmak zorunda. Süre altmış saat. Yarışı düzenleyen kişi kendisine Lazarus Lake diyor ve parkuru bilerek bitirilemeyecek biçimde tasarlıyor. İlk yirmi beş yılda yalnızca on kişi bitirebildi. Timothy James Kane ile Annika Iltis yönetti. Belgesel 2014 tarihli. Yarışın fikri gerçek bir olaydan çıktı: yakındaki cezaevinden kaçan bir mahkûm günlerce ormanda kaldı ve çok az yol alabildi; düzenleyici bunu duyunca kendisinin daha fazlasını yapabileceğini düşündü. Belgeselin en iyi tarafı düzenleyicinin kendisi; adam kuralları açıklamıyor, koşucularla dalga geçiyor ve yarışı bir şaka gibi yönetiyor. Anlatı koşuyu kahramanlık olarak sunmuyor; katılanların çoğu ilk turda ayrılıyor ve film bunu doğal karşılıyor. Kamera parkurun büyük kısmına giremiyor; belgesel bunu kabul ediyor ve anlatı kontrol noktalarında kuruluyor. Filmin sınırı teknik; görüntü kalitesi düşük ve ses zaman zaman anlaşılmıyor. Yarış film çıktıktan sonra çok daha fazla bilindi ve başvuru sayısı arttı. Kimin için: dayanıklılık sporlarını ve alışılmadık topluluk belgesellerini sevenler. Kimin için değil: yapı tekrarlı, teknik kalite düşük ve koşu sahneleri sınırlı.