Hayatımın Şarkısı (The Bélier Family)

Éric Lartigau’nun filmi kurgudan değil yaşanmıştan çıktı. Guy Bedos’un 15 yıl asistanlığını yapan Véronique Poulain, iki sağır ebeveynin işiten kızıydı ve onun hikâyesi senaryonun çekirdeği oldu; metni Bedos’un kızı Victoria Bedos, Stanislas Carré de Malberg ile birlikte yazdı. Paula’nın korosu Michel Sardou repertuvarı çalışıyor, sınav parçası da yine Sardou imzalı Je vole. Rol dağılımı tartışması sanıldığı kadar tek taraflı değil: anne ile babayı işiten oyuncular Karin Viard ve François Damiens canlandırıyor, ama Paula’nın kardeşi Quentin’i oynayan Luca Gelberg gerçekten sağır. Viard ve Louane işaret dilini sağır bir öğretmenle çalıştı. Websourd’dan çevirmen Julia Pelhate’in itirazı oyunculardan çok dilin kendisineydi: 31 Ekim 2014’teki Toulouse ön gösteriminde sağır seyirci perdedeki işaretleri takip edemediği için altyazıya bakmak zorunda kalmıştı. Fransa’da 7.450.944 bilet satıldı; Louane Emera bu rolle César’da En Umut Vaat Eden Kadın Oyuncu ödülünü kazandı, film 6 dalda aday gösterilmişti. Hikâye iki kez daha çekildi: 2021’de Amerikan CODA’sı, 2026’da İtalyanca bir sürüm. Kimin için: Ailenin sağırlığının hem şefkatle hem şaka malzemesi olarak kullanılmasını kaldırabilen izleyici için. Kimin için değil: Perdedeki işaret dilinin kendi kurallarıyla doğru işlemesine önem veren izleyici için.